بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و سی :
نیمه هُشیاری بود که فقط پلک فروبستنی عازمِ دیارِ خاموشی‌اش می‌کرد؛ اما هنوز اسبِ سرکشِ بیداری را رام نکرده و چون افسار گسیخته بود، به هر سوی وادیِ ذهنِ رو به مرگِ او می‌تاخت. چراغِ نیم‌سوزِ افکارش بود که مرور می‌کرد عمری سی و یک ساله را پیشِ نگاهش همچون نمایشِ خیمه‌شب بازی که عروسک گردانش روزگاری پدرش بود و حال... خودش! او که هرچه زیر و رو می‌کرد میانِ قربانی بودنِ خودش و جانان هیچ شب
لطفا صبر کنید...
فرشته
1بانو چطوری این قدر هنرمندانه و حرفه ای می نویسی؟ هزاران ماشاءالله بهت... دلم رفت خب❤️